พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 120 / 259

“พุทธบริษัทหรือบุคคลผู้ปฏิบัติตามธรรม สมควรแก่ธรรม ทำการสักการบูชาตถาคตด้วยสิ่งสักการะอย่างนี้ หรือมากกว่านี้ หาชื่อว่าเป็นการบูชาอย่างยิ่งและแท้จริงไม่ หากแต่บุคคลใดไม่ว่าจะเป็นภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อ

บทความนี้กล่าวถึงการบูชาตถาคตอย่างแท้จริง ซึ่งได้แก่การปฏิบัติตามธรรมคำสอน และระลึกถึงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า รวมถึงข้อปฏิบัติสำหรับภิกษุในการปฏิบัติต่อสตรีและพระพุทธสรีระ โดยระบุถึง

ปิดครอบด้วยหีบทองอีกใบหนึ่ง แล้วอัญเชิญขึ้นสู่จิตกาธานซึ่งทำด้วยไม้หอม ถวายพระเพลิงพระสรีระ แล้ว สร้างสถูปไว้ในหนทางใหญ่ 4 แพร่ง อัญเชิญพระอัฐิธาตุบรรจุไว้ที่พระสถูป พระพุทธองค์ตรัสต่อไปถึงอัฐิของบุคค

บทความนี้เล่าถึงการปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะการตรัสโอวาทแก่พระอานนท์เพื่อให้เกิดกำลังใจ พระองค์อธิบายถึงความเป็นธรรมดาของการพลัดพราก และยกย่องพระอานนท์ในฐานะยอดพุทธอุปัฏฐาก นอกจากนี้ยัง

เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสถึงเมืองกุสินาราแล้ว ก็รับสั่งให้พระอานนท์ไปแจ้งข่าวแก่ มัลลกษัตริย์ หลังจากที่พวกมัลลกษัตริย์ทราบข่าวแล้ว ก็เศร้าโศกรำพึงรำพันกันไปต่างๆ แล้วพร้อมกันมา เฝ้าพระพุทธเจ้าท

เนื้อหานี้ชี้แจงถึงเหตุผลและความสำคัญของการที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานที่เมืองกุสินารา มีสามประการหลัก ได้แก่ การแสดงมหาสุทัสสนสูตรเพื่อเป็นแนวทางให้ประชาชน, การโปรดสุภัททปริพาชก, และการหลีกเ

7.2 สาวกองค์สุดท้าย สุภัททปริพาชก ชาวเมืองกุสินารา ทราบข่าวว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะเสด็จปรินิพพาน จึงเกิด ความปริวิตกขึ้น ปรารถนาจะเข้าไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อทูลถามปัญหาที่ตนยังสงสัย ได้ขออนุญ

สุภัททปริพาชก ชาวเมืองกุสินารา ได้เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อถามปัญหาที่สงสัย หลังพระองค์ตรัสเกี่ยวกับอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ 8 ที่มีอยู่ในศาสนานี้ เหล่าลัทธิต่างๆ ไม่มีสมณะผู้รู้ จึงเกิดความเล

3. ถ้าสงฆ์ปรารถนาจะถอนสิกขาบทเล็กน้อยบ้าง ในเวลาที่ตถาคตปรินิพพานแล้ว ก็อนุญาตให้ สงฆ์ถอดถอนได้ 4. ให้พระอานนท์ลงพรหมทัณฑ์แก่ฉันนภิกษุ ด้วยการไม่ให้คณะสงฆ์ว่ากล่าวตักเตือน สั่งสอน และ คบหาสมาคมด้วย จา

ในช่วงสุดท้ายก่อนปรินิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงอนุญาตให้สงฆ์ถอดสิกขาบทเล็กน้อย และได้ตรัสเตือนให้ภิกษุทั้งหลายรู้จักไม่ประมาท โดยทางพระองค์ก็ทรงสงบเสงี่ยม ก่อนจะเข้าสู่สมาบัติ 9 ขณะซึ่งประกอบด้วย

ออกจากวิญญาณัญจายตนสมาบัติแล้ว เข้าอากิญจัญญายตนะ ออกจากอากิญจัญญายตนสมาบัติแล้ว เข้าเนวสัญญานาสัญญายตนะ ออกจากเนวสัญญานาสัญญายตนสมาบัติแล้ว ทรงเข้าสัญญาเวทยิตนิโรธ พระอานนท์ผู้นั่งเฝ้าดูอาการของพระสั

เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานเกิดแผ่นดินไหวและเหตุการณ์ที่น่าตื่นตระหนกตามมา พระอนุรุทธะแจ้งข่าวให้มัลลกษัตริย์ทราบ ทั้งนี้หลังจากการประกาศข่าว มีการเตรียมถวายพระเพลิงพระบรมศพในที่ที่ถูกต้องต

ทางด้านพระมหากัสสปะพร้อมกับภิกษุประมาณ 500 รูป กำลังเดินทางออกมาจากเมืองปาวา เพราะ ได้ทราบข่าวว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จมาประทับที่เมืองกุสินาราระหว่างทางได้หยุดพักที่ใต้ร่มไม้ริมทาง ได้เห็นอาชีวก

เมื่อพระมหากัสสปะและภิกษุเดินทางมาถึงเมืองกุสินารา พบว่าองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานแล้ว ทำให้เกิดความเศร้าโศกเป็นอย่างมาก คำพูดของพระสุภัททะทำให้เกิดความคิดใหม่เกี่ยวกับชีวิตและการสอน หลังจา

กษัตริย์ทั้งหลายก็เป็นลูกศิษย์ของโทณพราหมณ์ พิจารณาเห็นอย่างนั้น จึงเข้ามาระงับการทำสงครามในครั้งนี้ และได้กล่าวเตือนสติเหล่ากษัตริย์ทั้งหลาย ทำให้ทุกฝ่ายพร้อมใจกันให้โทณพราหมณ์ดำเนินการแบ่ง พระบรมสาร

วาระสุดท้ายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเน้นถึงการแบ่งพระบรมสารีริกธาตุและการทำสังคายนาครั้งแรกโดยพระมหากัสสปะ การสอนธรรมะที่ส่งต่อจากพระองค์ให้แก่มนุษยชาติ พร้อมทั้งการย้ำถึงกฎแห่งธรรมชาติ ซึ่งไม่มีใครหลีกเ

1. เมื่อเสด็จดำเนิน ทรงก้าวพระบาทเบื้องขวาก่อน ไม่ทรงยกพระบาทไกลนัก ไม่ทรงวาง พระบาทใกล้นัก ไม่เสด็จดำเนินเร็วนัก ไม่เสด็จดำเนินช้านัก 2. เมื่อเสด็จดำเนินพระชานุไม่กระทบพระชานุ ข้อพระบาทไม่กระทบข้อพระ

บทนี้นำเสนอการทรงดำเนินและการรับประทานอาหารของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าขณะเสด็จเข้าสู่ละแวกบ้าน ซึ่งพระองค์ทรงมีพระอาการสงบเรียบร้อย ไม่กระทบกระเทือนพระกายหรือพระจิตใจ โดยมีการดำเนินกิจกรรมอย่างมีสติและไม่ห

18. เมื่อเสวยภัตตาหารเสร็จแล้ว ไม่ทรงวางบาตรที่พื้น ทรงวางบาตรในที่ไม่ไกลนัก ไม่ใกล้นัก จะ ไม่ทรงต้องการบาตรก็หามิได้ แต่ก็ไม่ตามรักษาบาตรจนเกินไป 19. เสวยเสร็จแล้ว ประทับนิ่งเฉยอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่ทร

ในบทความนี้กล่าวถึงการปฏิบัติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อเวลาท่านเสวยภัตตาหาร ท่านจะไม่วางบาตรลงที่พื้น และรักษาไม่ให้บาตรอยู่ไกลจากท่าน ยิ่งไปกว่านั้นหลังการเสวย ท่านจะไม่ทรงติเตียนภัตและทรงอนุโมทนา อ

พระจริยาวัตรทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงสั่งสมมาเมื่อครั้งที่ยังเป็นพระ โพธิสัตว์สร้างบารมี ทำให้พระพุทธองค์เพียบพร้อม บุคคลใดได้พบเห็นก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธา และด้วย พระคุณอันยิ่ง

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สั่งสมบารมีและปฏิบัติกิจที่มีประโยชน์แก่ชาวโลกอย่างไม่เว้นว่าง ถือเป็นแบบอย่างที่ดี เป็นพระบุตรของพระพุทธมารดา และส่งเสริมการหลุดพ้นจากทุกข์ กิจกรรมที่สำคัญในแต่ละปีนั้นได้แก่การ

พรรษาที่ 13 จาลิยบรรพต พรรษาที่ 14 พระวิหารเชตวัน พรรษาที่ 15 นิโครธาราม เมืองกบิลพัสดุ์ พรรษาที่ 16 เมืองอาฬวี เพื่อทรมานอาฬวกยักษ์ พรรษาที่ 17 พระวิหารเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ พรรษาที่ 18 และ19 จาลิยบรร

บทเรียนนี้ให้ความรู้เกี่ยวกับพุทธประวัติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตั้งแต่พรรษาที่ 13 จนถึง 45 และบทบาทในการสอนชาวโลก พระพุทธองค์สอนธรรมะที่นำพาสรรพสัตว์หลุดพ้นจากวัฏทุกข์ แม้หลังจากพระองค์ปรินิพพานแล้ว พ

178 วัตถุประสงค์ 1. เพื่อให้นักศึกษาเข้าใจและอธิบายความหมายของคำว่าพุทธะ ได้อย่างถูกต้อง 2. เพื่อให้นักศึกษาเข้าใจและสามารถอธิบายข้อปฏิบัติสู่ความเป็นพุทธะทั้งภาคทฤษฎี และภาคปฏิบัติได้อย่างถูกต้อง 3.

บทนี้มีวัตถุประสงค์ในการให้นักศึกษาเข้าใจคำว่าพุทธะพร้อมทั้งปฏิบัติตนเพื่อบรรลุความเป็นพุทธะ ผ่านภาคทฤษฎีและปฏิบัติ รวมถึงขั้นตอนการฝึกฝนพัฒนาตนเองในเส้นทางแห่งการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นอกจากนี้ยังม

บทที่ 8 วิถีสู่ความเป็นพุทธะ ความนํา ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะได้ค้นพบวิถีสู่ความเป็นพุทธะได้สำเร็จนั้น มีองค์ประกอบหลาย อย่างที่ทำให้ไปสู่จุดมุ่งหมายอันสูงสุด ประการหนึ่งคือพระองค์ทรงใช้ความอดทนแล

บทที่ 8 นี้สำรวจวิถีสู่ความเป็นพุทธะ โดยชี้ให้เห็นถึงความพยายามและความอดทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เพื่อค้นพบหนทางหลุดพ้นจากวัฏทุกข์ โดยมีการบรรยายถึงหลักการและแนวทางในการปฏิบัติที่นำไปสู่ความเป็นพุทธ

8.1 ความหมายของคำว่าพุทธะ ก่อนที่นักศึกษาจะทราบถึงวิถีสู่ความเป็นพุทธะเรามารู้จักคำว่า “พุทธะ” เสียก่อนว่า มีความหมาย ว่าอย่างไรบ้าง ซึ่งคำว่าพุทธะนั้น มีกล่าวไว้ในพระไตรปิฎกมากมายในหลายพระสูตร แต่จะข

คำว่า 'พุทธะ' หมายถึง ผู้ตรัสรู้ ผู้เบิกบาน และการขจัดภัยของสัตว์ ทั้งยังหมายถึงการตรัสรู้สรรพธรรมการดำเนินชีวิตตามหลักธรรมและการหลีกหนีจากสิ่งที่ไม่เกื้อกูล เพื่อดับทุกข์ทั้งสิ้น โดยมีการแบ่งหมายถึง

ความในพระสูตรที่พระพุทธองค์ทรงตรัสจนบรรลุผลได้เป็นพระโสดาปัตติผล อันเป็นพุทธะเบื้องต้น แสดง ว่าพระสูตรนี้ ยอดเยี่ยม เป็นพระสูตรที่มีความบริบูรณ์ด้านเนื้อหาและหลักปฏิบัติอันนำไปสู่ความเป็นพุทธะได้อย่าง

มัชฌิมาปฏิปทา หมายถึง ทางสายกลางที่เป็นข้อปฏิบัติในการเข้าถึงความหลุดพ้น โดยไม่ตึงหรือหย่อนเกินไป ภายในพระพุทธศาสนา ได้ให้ความสำคัญต่อมรรคมีองค์ 8 ซึ่งประกอบไปด้วยสัมมาทิฏฐิ, สัมมาสังกัปปะ, สัมมาวาจา,

แปลว่า “ภิกษุทั้งหลาย สัมมาวาจาเป็นไฉน ภิกษุทั้งหลาย การเว้นการพูดเท็จ เว้นการพูดส่อเสียด เว้นจากการพูดคำหยาบ เว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ นี้เรียกว่า สัมมาวาจา เหตุไฉนจึงทรงสอนให้เว้นทุจริต คือ การพูดไม่ดี

ในบทนี้กล่าวถึงหลักธรรมของสัมมาวาจาและสัมมากัมมันตะซึ่งเป็นการดำรงชีวิตที่ถูกต้องในพุทธศาสนา สัมมาวาจาประกอบด้วยการงดเว้นการพูดที่ไม่ดี 4 ประการ ส่วนสัมมากัมมันตะเกี่ยวกับการกระทำที่ชอบ และสัมมาอาชีวะ

1 ค้าขายเครื่องประหาร 2 ค้าขายมนุษย์ 3 ค้าขายสัตว์เป็นเพื่อทำเป็นอาหาร 4 ค้าขายน้ำเมา 5 ค้าขายยาพิษ” เพราะทรงเห็นว่าการค้าขายสิ่งทั้งหลายเหล่านี้จะนำมาซึ่งความเดือดร้อนใจในภายหลัง และยัง ขัดต่อคำสอนขอ

เนื้อหาเกี่ยวกับการค้าขายสิ่งที่ขัดต่อคำสอนของพระพุทธเจ้า เช่น การค้าขายเครื่องประหาร มนุษย์ และสัตว์ สำหรับทำอาหาร รวมถึงการค้าขายน้ำเมาและยาพิษที่สร้างความเดือดร้อน นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสำคัญข

7. สัมมาสติ คือ การระลึกชอบ มรรคข้อนี้ ในพระบาลีมัคควิภังคสูตร อธิบายว่า การระลึกในสติปัฏฐาน 4 คือระลึกในกาย เวทนา จิต และธรรม ให้รู้ตามเป็นจริง เพื่อไม่หลงในสิ่งเหล่านั้น เพื่อเข้าใจแจ่มแจ้งในเรื่องข

สัมมาสติ หมายถึง การระลึกชอบในพุทธศาสตร์ ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็นการระลึกในสติปัฏฐาน 4 ได้แก่ กาย เวทนา จิต และธรรม เพื่อการเข้าใจและไม่หลงในสิ่งเหล่านั้น สติปัฏฐาน 4 ถูกยกย่องในพระบาลีว่าเป็นทางสู่

8. สัมมาสมาธิ คือ สมาธิชอบ สมาธิ เป็นพื้นฐานแห่งความสำเร็จทุกอย่าง แต่คนส่วนมากพอได้ยินคำว่า สมาธิ ใจก็นึกไปถึงฌาน วิปัสสนาชั้นสูง ความจริงแล้วสมาธิต้องใช้ในการงานทุกอย่าง ไม่ว่างานสูงต่ำอย่างไร จะต่า

สัมมาสมาธิเป็นสมาธิที่ชอบ ซึ่งเป็นพื้นฐานของความสำเร็จในทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นงานที่สูงหรือต่ำ สมาธิแบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ขณิกสมาธิ, อุปจารสมาธิ และ อัปปนาสมาธิ ซึ่งล้วนสำคัญต่อการบำเพ็ญกุศลธรรม ทั